Kunstwerk

Een initiatief namens studenten en alumni van de Mijnbouwkundige Vereeniging (MV).

Hoe is het idee ontstaan?

Het was januari 2018 toen het idee ontstond om een kunstwerk te creëren voor de Mijnbouwkundige Vereeniging. Janneke en Renske, de twee dames in het bestuur van de MV op dat moment, vonden dit een leuk project om op te pakken. Via Birgit de Bruin, met wie Renske toen samenwerkte voor een mastervak, kwamen we uit bij de cultuur stichting LandArt Delft (LAD), waar Jacob Fokkema voorzitter van is. Na een aantal bijeenkomsten met Jacob, Birgit, Janneke en Renske, werd er besloten om een kunstwerk te gaan maken dat symboliseert dat de continuïteit van onze Aarde en haar welzijn van groot belang zijn. Niet alleen voor onze studie, maar ook voor iedereen die leeft op en in symbiose met onze planeet. Aan het einde van het academische jaar, kwam Jeanne ons kunst-team versterken en besloten we het echt door te zetten.

In november 2018 kwamen wij in contact met Jan Dirk Jansen, decaan van de faculteit Civiele Techniek en Geowetenschappen. Hij had al een tijdje een droom om het gedenkraam dat op de oude faculteit staat, over te brengen naar de nieuwe faculteit. Helaas was het niet mogelijk om het gehele raam over te brengen. Ook het maken van een replica van het raam zou niet ten goede komen aan het idee van het origineel. Een goed alternatief zou daarom een kunstwerk zijn. Dit was een uitgelezen kans maakte om de twee initiatieven samen te brengen in één kunstwerk voor de MV. Het kunstwerk team werd nog wat groter nu Jan Dirk Jansen erbij was, en met deze groep mensen is de achterliggende gedachte van het kunstwerk als volgt vastgesteld:

In kunstwerk voor de Mijnbouwkundige Vereeniging staan twee thema’s centraal.
                Het eerste thema is de continuïteit. De continuïteit van de Aarde, het bestaan van de Aarde, het gebruik ervan en haar kwetsbaarheid. De mens moet in goede harmonie met de Aarde samenleven. Wij leven niet op de Aarde maar mét de Aarde. Ook de continuïteit van de vereniging en haar tradities. Net zoals de Aarde heeft de Mijnbouwkundige Vereeniging een rijke, en hele relevante, geschiedenis, welke moet worden gekoesterd door de leden en alumni. De vereniging kent vele tradities die vandaag de dag nog steeds worden nageleefd en wij streven ernaar om ze ook voor de toekomst veilig te stellen. Zo blijft onze vereniging bestaan, trouw aan haar tradities en haar verleden. Zo zullen wij via dit kunstwerk de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog herdenken  in het licht van de historie van de Mijnbouwkundige Vereeniging gedurende deze tijd. Al dan niet vanuit ‘Het Noorden’, waar later heel wat studenten dankzij de hulp van Jan Garos konden onderduiken, verrichtten Delftse studenten, en met name mijnbouw studenten veel illegaal werk. Helaas vielen daarbij ook slachtoffers, van de Afdeling der Mijnbouwkunde percentueel gezien de meeste. De integriteit van professor Mekel, die in 1942 door de Duitsers werd gefusilleerd, was een voorbeeld van een standvastige Nederlander in deze barre tijden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat bij de “zuiveringen” die de Technisch Hogeschool na de bevrijding onderging, de Afdeling der Mijnbouwkunde de eerste was die weer aan het werk mocht gaan.
                Het tweede thema is gelaagdheid. Dit thema is snel te koppelen aan de gelaagdheid van de Aarde, maar er kan ook gedacht worden aan de gelaagdheid in aardwetenschappelijk denken en de gelaagdheid in de educatie van onze opleiding. Hiermee hebben wij als vereniging een gelaagd verleden, dat prachtig illustreert hoe in de tijd onze opleiding en vereniging veranderd zijn.

Door deze twee thema’s te combineren, geloven wij een prachtig kunstwerk te kunnen realiseren.

Samenwerkingen 

Het idee van het kunstwerk is ontstaan in samenwerking met Jacob Fokkema en Birgit de Bruin en daarmee Land Art Delft. LAD is een co-creatie van de TU Delft en heeft veel ervaring met kunstenaars en het maken van kunstwerken en educatieve projecten. Daarnaast zijn zij expert in het realiseren van grootschalige projecten, en faciliteren zij materialen, artiesten, logistiek en nog veel meer. Een van de kunstenaars die in 2018 werkzaam was op LAD was Toshitaka Nishizawa. Een Japanse kunstenaar en groot gerespecteerd leraar aan de Kunstacademie in Tokyo. Toshitaka creëert als een echte ingenieur en zet zijn ideeën om in materialen en kunst met veel respect en nieuwsgierigheid voor zijn materialen. Hij kan een goed evenwicht vinden tussen de natuur, verschillende materie en tradities, net zoals deze centraal staat in de Japanse cultuur. Via LAD zijn wij in contact gekomen met Toshitaka* en hij zal het MV Kunstwerk vorm geven.

Voortgang

Toen duidelijk werd dat het kunstwerk echt gerealiseerd zou worden, is er een mail gestuurd naar de alumni van de Mijnbouwkundige Vereeniging om hen op de hoogte te stellen, maar vooral om te vragen naar input en samenwerking met alumni. Er kwamen vele reacties en wij zijn diegene die gereageerd hebben dankbaar voor alle leuke ideeën, alle complimenten en alle tijd die jullie erin hebben gestoken.

Zo zijn er uit die mail ook meerdere opties voor stenen gekomen voor het design. Een van deze initiatieven was een steen met een CO2 zuiverende werking, maar door de grootte van het design was dit helaas niet mogelijk, evenals een blok graniet dat werd geopperd. Dit enthousiasme spoorde ons aan en werd alleen maar vergroot door de reacties op de Barbaraborrel van 7 juni 2019, waar het kunstwerk nog is genoemd. Wij stellen het dan ook zeer op prijs als er meer mensen betrokken willen zijn bij dit project en hopen dat diegene die daar geïnteresseerd in zijn, contact met ons opnemen!

Helaas was het niet mogelijk om een steen te realiseren uit de voorstellen van alumni, en is er gekozen om een blok marmer aan te schaffen. Dit is gedaan via LAD. Het blok marmer is maar liefst 3,5×2,0x1,2 meter groot en weegt ongeveer 25 ton! Ook is er een design gemaakt naar aanleiding van de doelstelling en de twee centrale thema’s, continuïteit en gelaagdheid. Het design is goedgekeurd en kan u hieronder bewonderen.

Schetsontwerp van Toshitaka Nishizawa

Toshitaka Nishizawa aan het werk bij LandArt Delft, zomer 2018